ششم و هفتم : موجودات آسمانى و اجتماع آنان با زمينيها خداوند متعال مى فرمايد : « وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ » ( شورى / 29 ) از نشانه هاى خداوند آفرينش آسمانها و زمين و جنبندگان است كه در آسمانها و زمين پراكنده نموده ، و خداوند بر يك جا نمودن آنها ( يعنى موجودات آسمانها و زمين ) هر وقتى بخواهد توانا است . از اين آيه شريفه دو امر دانسته مىشود : يكى اين كه در كرات آسمانى موجودات مادى عاقل وجود دارد چنانچه از كلمه دابة و ضمير جمع كه براى عاقل آورده مىشود ( جمعهم ) دانسته مىشود . ديگر اين كه وقتى مى رسد كه خداوند موجودات زمين را با موجودات آسمانها جمع خواهد كرد و اين كار حتماً شدنى است ( اين تحتّم از كلمه إذا دانسته مىشود ) كاوشهاى دانشمندان امروز به اين نتيجه رسيده كه فقط در كهكشان ما ممكن است ميليونها ستاره موجود باشد كه سيّارات تابع آنها مسكون باشند . و تنها كره زمين ما نيست كه داراى مخلوقات مى باشد ، بلى حتى